استراتژی های همکاری مجازی در صنعت Metaverse


بسیاری بر این باورند که متاورس می‌تواند آخرین چیز بزرگی باشد که به کسب‌وکارها ضربه می‌زند و آنها را غیرقابل تشخیص تغییر می‌دهد.

کار وسیله ای برای بقا و اصل اساسی جامعه سرمایه داری است که انسان های مدرن برای خود ساخته اند. با این حال، مردم امروزی از کار فقط برای درآمد استفاده نمی کنند.

شغل و حرفه یک فرد می تواند راهی برای شکوفایی استعدادهای او و آشنایی با افراد جدید باشد، اما کاری که هر فرد انجام می دهد به عوامل زیادی مانند سن، موقعیت مکانی، سطح مسئولیت، صنعت، نقش و مسائل دیگر بستگی دارد.

بسیاری از مردم فکر می کنند که جبر جغرافیایی حق انتخاب را از آنها سلب می کند. محل تولد هر فرد تأثیر بسزایی در شغل او دارد و می تواند مانع از خلاقیت زیادی شود.

اما پس از شیوع ویروس کرونا، بسیاری متوجه شدند که می توانند این مرزها را از بین ببرند. از آوریل ۲۰۲۰ (آوریل ۲۰۱۹)، تقریباً ۵۰٪ از کارمندان بریتانیا از خانه کار می کردند و ۸۵٪ از آنها قصد دارند این روند را ادامه دهند.

بر اساس مطالعات موجود، کار از راه دور به طور متوسط ​​۸ تا ۱۰ درصد بهره وری کارکنان را افزایش می دهد و زمان و هزینه رفت و آمد به محل کار را حذف می کند.

با این حال، چالش های فنی دورکاری را نباید نادیده گرفت. عدم دسترسی ناگهانی به کارکنان، از دست دادن فرهنگ سازمانی، عدم مشارکت سازمانی و کار گروهی، همه مشکلاتی هستند که کار از راه دور ایجاد می کند.

هیچ مدیری نمی تواند ۲۰ کارمند را از طریق تماس تصویری در یک فضای دو بعدی درگیر نگه دارد.

بسیاری از افراد دوست ندارند جلوی دوربین کار کنند. چنین فضایی به هیچ وجه شبیه دنیای واقعی نیست و به همین دلیل است که این شرکت ها به پلتفرم های مبتنی بر متاورس روی آورده اند.

اینجاست که صنعت Metaverse وارد می‌شود و وعده می‌دهد سطوح جدیدی از ارتباطات اجتماعی، تحرک و همکاری را به دنیای مجازی کار بیاورد.

مفهوم متاورس جدید نیست. نزدیک به ۳۰ سال قبل از اینکه مردم با دورکاری آشنا شوند، یک نویسنده فانتزی به نام نیل استیونسون برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ در رمان علمی تخیلی خود، بارش برف، از آن استفاده کرد و مدت هاست که در حوزه داستان و فیلم باقی مانده است.

با این حال، پس از شیوع ویروس کرونا، بسیاری از شرکت ها و افراد مشهور درگیر آن هستند. به عنوان مثال، مارک زاکربرگ اعلام کرده است که می خواهد امپراتوری فیس بوک خود را به متاورس تبدیل کند و همچنین نام شرکت خود را به متا تغییر داده است.

بسیاری از شرکت‌های بازی‌سازی تلاش‌های خود را افزایش داده‌اند، و افرادی مانند ساتیا نادلا، مدیر عامل مایکروسافت، سعی کرده‌اند معنا، پتانسیل و ویژگی‌های متاورس را تعریف کنند. به امید اینکه شرکت های بیشتری واقعیت آن را درک کنند.

هدف Metaverse ترکیب قدرت ارتباط انسانی و برنامه نویسی در محیط کار مجازی است تا کارکنان بتوانند نمایش دیجیتالی از خود ایجاد کنند.

این نمایش‌های دیجیتالی که آواتار نامیده می‌شوند، می‌توانند با یکدیگر تعامل داشته باشند و با یکدیگر کار کنند، از جمله توانایی دسترسی به برنامه‌هایی مانند Slack یا Dropbox.

امکاناتی که می توان با استفاده از متاورس کاری فراهم کرد تقریباً بی پایان است. از امکان جراحی در دو کشور مختلف گرفته تا شرکت در کلاس های ورزشی و شرکت در جلسات کاری، همه در متاورس امکان پذیر است.

از سوی دیگر، بسیاری از مصرف کنندگان می توانند وارد مرکز خرید شوند، محصولات مورد نظر خود را انتخاب کنند، آنها را امتحان کنند، بخرند و در اتاق نشیمن خود بنشینند و منتظر بمانند تا فروشنده آنها را درب منزل تحویل دهد.

از سوی دیگر، فناوری ممکن است به قدری پیشرفته باشد که ربات‌ها در انبارهای خودکار فروشگاه‌ها بارکد محصولاتی را که مشتریان می‌خواهند شناسایی، بسته‌بندی و ارسال کنند.

علاوه بر بخش خصوصی، بسیاری از دولت ها نیز به دنیای متاورس کشیده شده اند. کره جنوبی اولین کشوری است که وارد متاورس شد و در سال ۲۰۲۱ «برنامه پنج ساله شهر متاورس» را منتشر کرد.

بر اساس اطلاعات موجود، دولت کره جنوبی در تلاش است تا با سرمایه گذاری ۳.۳ میلیون دلاری، پلتفرم متاورس کره ای به نام متاورس سئول بسازد. به عنوان مثال می توان به MetaIncubator اولین دستگاه جوجه کشی متاورس در خاورمیانه اشاره کرد که در دبی قرار دارد.

با این حال، متاورس آنقدر تکامل یافته است که دیگر نمی توان آنها را نادیده گرفت. بسیاری از شرکت ها مانند سامسونگ هزاران دلار در سرزمین گرانبهای متاورس سرمایه گذاری کرده اند و حتی خوانندگان مشهور در آن کنسرت برگزار کرده اند.

با تأثیر این فناوری غیرمتمرکز، این فقط به نحوه استفاده از آن و قوانینی که کشورهای مختلف در آینده وضع می کنند بستگی دارد.

کشورهایی که پتانسیل این فناوری را درک نکرده و برای جذب و حفظ استعدادهای مرتبط تلاش نمی کنند، بدون شک در آینده ای نه چندان دور از آن پشیمان خواهند شد.