اعتیاد به کار، نوعی اختلال سلامت روان


مانند سایر انواع اعتیاد، اعتیاد به کار نیز نوعی اختلال در سلامت روان است. وقتی صحبت از اعتیاد به میان می آید، اولین چیزی که به ذهن خطور می کند مواد مخدر است. گرچه انواع مختلفی از اعتیاد در جامعه وجود دارد، اما خطر هر یک از آنها کمتر از اعتیاد به مواد مخدر نیست. یکی از آنها اعتیاد به کار است. به طوری که فرد ساعات زیادی را مشغول کار و همچنین اوقات فراغت خود را به کار اختصاص می دهد. این استرس و وابستگی تا جایی ادامه می یابد که کار فرد در سایر زمینه های زندگی با مشکل مواجه می شود و فرد برای میل به موفقیت، نوعی کمال گرایی را تجربه می کند.

اعتیاد به کار مشکل پیچیده ای است که بیش از هر زمان دیگری با آن روبرو هستیم. حتما در اطرافتان با افرادی برخورد کرده اید که از این وابستگی رنج می برند. آنها نمی توانند تفریح ​​کنند، آرامش آنها به هم می خورد و اگر وقت خود را به تفریح ​​یا مسافرت بگذرانند احساس گناه می کنند. تمام افکار و عقاید آنها در محل کار مشغول است و زمانی که با خانواده می گذرانند نیز در ذهنشان صرف حل مشکلات مربوط به کار و محیط کار می شود و بنابراین هرگز نمی توانند در زندگی شخصی موفق باشند. افرادی که معتاد به کار هستند سلامت جسمی و روانی خود را برای کار به خطر می اندازند و حتی غذا را از دست می دهند.

درست است که در فرهنگ ما سخت کوشی بسیار ارزشمند و قابل تحسین است، اما مرز باریک بین این کار و سخت کوشی شدید همیشه باید شناخته شود. زیرا این افراد در هر شرایطی به کار فکر می کنند. چه جلوی تلویزیون در خانه و چه سر میز شام، تمام افکار و سخنانشان معطوف به کاری است که انجام داده اند یا قرار است در آینده انجام دهند. به همین دلیل، باید توجه داشت که مرز باریکی بین علاقه به کار و کار بیش از حد عمومی با اعتیاد آن وجود دارد. افراد کوشا به کار خود علاقه مند هستند و به راحتی بین کار و زندگی خود تعادل و تعامل برقرار می کنند.

اگر کارآفرین جوانی هستید یا به تازگی استارت آپ خود را راه اندازی کرده اید، حتی اگر صبح با عشق و علاقه به کارتان از خواب بیدار شوید، باید مراقب باشید که گرفتار بیماری روانی اعتیاد به کار نشوید. در واقع همیشه سعی می کنند ضعف های فردی و اجتماعی خود را پشت کار پنهان کنند. بسیاری از آنها عزت نفس پایینی دارند و از اختلال وسواس فکری- جبری رنج می برند. در دنیای امروز این موضوع به قدری مهم و قابل توجه است که برای جلب توجه جهانیان به این معضل ویرانگر روز ۵ جولای به عنوان روز جهانی اعتیاد به کار نامگذاری شده است.

متأسفانه در بسیاری از موارد اعتیاد به کار یک شوخی تلقی می شود، اما کافی است دقایقی با درد و دل این خانواده ها و فرزندانشان بنشینیم و ببینیم که کم توجهی و جدی نگرفتن این اختلال ویرانگر چه تأثیری دارد. تاثیر بدی روی کار و زندگی مردم می گذارد. اعتیاد زیاد به کار نوعی حسادت در شما ایجاد می کند که پس از مدتی نه تنها از کار خود لذت خواهید برد، بلکه روزهای گذشته زندگی خود را به یاد خواهید آورد.

البته باید اذعان داشت که اعتیاد به کار یک بیماری قابل احترام است که تصویر متفاوت تری نسبت به بسیاری از بیماری ها و عادات بد رفتاری از خود ارائه می دهد. شاید در نگاه اول، مدیران جامعه و شرکت ها از این تسهیلات بهره ببرند و بسیاری از شرکت ها و سازمان ها نیز از جذب افراد دارای چنین تسهیلاتی استقبال کنند.

اعتیاد به کار را جدی بگیرید
اعتیاد به کار را جدی بگیرید

البته نمی توان نقش فناوری را در اعتیاد به کار نادیده گرفت. اگر نه در گذشته های دور، موقعیت ها و شرایط را فقط می توان از حضور فیزیکی در محیط کار مشاهده کرد. اکنون فضای مجازی، وب‌سایت‌ها و دوربین‌های مدار خارج از مدار می‌توانند ساعت‌ها خارج از ساعات کاری شما را در محل کار غرق کنند. در هر صورت اغراق در هر موضوعی می تواند صدمات و صدمات جبران ناپذیری به روح و جسم فرد وارد کند و او را از رسالت اصلی بقا دور کند. کارآفرینان جوان و صاحبان مشاغلی که به تازگی کار خود را شروع کرده اند می توانند با یک برنامه مدون و منسجم به تمام جنبه های زندگی خود از جمله مسائل کاری رسیدگی کنند.

دکتر. حوریه یحیایی