انتشار جوایز کتاب سال در تعداد کم کار خوبی نیست، تلاش دولت برای بهبود وضعیت کتاب است.



برای گزارش دادن خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)در مراسم گرامیداشت سی و نهمین دوره جوایز کتاب سال جمهوری اسلامی ایران با حضور محمدمهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و یاسر احمدوند معاون امور فرهنگی و ارشاد اسلامی. علی رمضانی، مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران و حمید پرسانیا، دبیر علمی سی و نهمین جایزه کتاب سال روز سه شنبه در تالار رودکی دریافت کردند.

احمدی نژاد با اشاره به جایگاه جایزه کتاب سال در جمهوری اسلامی ایران گفت: جایزه کتاب سال یک رویداد معتبر در جمهوری اسلامی ایران است. امسال، چهلمین دوره جوایز کتاب سال را سپری خواهیم کرد. برای این منظور تمهیدات مهمی از جمله خاطره سازندگان آثار بزرگ قرن اخیر در نظر گرفته شده است.


وی به نقل از یک مورخ معاصر گفت: این مورخ معاصر می گوید ایرانیان با آهن و فولاد وارد قرن اخیر شدند و با دانش هسته ای رفتند. مفتخریم که در جمهوری اسلامی ایران به برکت تعمق در دانش، علم و علم که با وضعیت واقعی فاصله دارد، تولید و فعالیت های علمی نسبت به گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است. غیر از این نباید باشد. اگر در عرصه رسانه یا سایر حوزه های فرهنگی شکست خورده ایم به دلیل عدم ارتباط و اتکا به کتاب و مطالعه و دانش است.


معاون فرهنگی رئیس جمهور با تبریک روز قلم، قلم را گامی کوتاه در ساختن هستی دانست. امیدوارم خلاصه علم و دانش در کشور مفصل تر و مفصل تر باشد و جایگاه علما در سطح متفاوتی باشد. تکریم علما و توسعه دانش و پژوهش وظیفه دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. برخی از آثار برگزیده برندگان جایزه کتاب سال در شمارگان اندک و بعضاً با سرمایه شخصی منتشر می شوند که بیانگر وضعیت واقعی دانش و پژوهش نیست. امیدوارم در این زمینه فعالیت هایی انجام شود تا کتاب در شکل و جایگاه واقعی خود حفظ شود. تلاش دولت و وزیر محترم باید کتاب و کتابخوانی را بهبود بخشد.

پارسانیا در ادامه همین آیین با اشاره به روند قضایی اثر دریافتی جایزه کتاب ۱۴۰۰، گفت: برای ارزیابی کتاب سال حدود ۷۷ هزار ساعت وقت صرف شده است. در این مدت ۵۷ اثر برجسته شناخته شده است.

وی ادامه داد: حفظ فرهنگ و حفظ و نگهداری فرهنگ و تجسم فرهنگ و در واقع وقتی فرهنگ به صورت تمدن جلوه می کند در کتاب ماندگار می شود.
معنای دل و جان انسان افقی است، باز می شود و وارد حیاط و زندگی فرد می شود، پس وقتی وارد عرصه ادبیات نمی شود، جنبه فرهنگی پیدا نمی کند و جمعی ندارد. فرم حفظ فرهنگ، حفظ و نگهداری فرهنگ، تجسم فرهنگ است و در واقع وقتی فرهنگ به صورت تمدن جلوه می کند، شکل می گیرد و ماندگار می شود.