اهمیت تعیین قوانین برای تبادل ارز دیجیتال


به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، از زمان معرفی بیت کوین در سال ۲۰۰۸، پلتفرم معاملاتی یا صرافی ارز دیجیتال به طور تصاعدی رشد کرده است.

به گفته فینوپیا، با این حال، این صرافی ها اغلب از چارچوب قانونی مشخصی استفاده نمی کنند و کاربرانی که می خواهند از خدمات آنها استفاده کنند، عملاً هنگام تعیین معیارهای مورد نظر خود و انتخاب پلتفرم سردرگم می شوند.

اساساً صرافی ارز دیجیتال پلتفرمی است که به کاربران امکان می دهد ارزهای دیجیتال مختلف را با سایر ارزهای دیجیتال یا با سایر ارزهای فیات معامله کنند.

از سال ۲۰۰۸، تقاضا برای خدمات چنین پلتفرم هایی به سرعت افزایش یافته و حجم تراکنش های مرتبط با آنها به سرعت افزایش یافته است. به عنوان مثال، حجم ۲۴ ساعته صرافی بایننس که در حال حاضر بزرگترین صرافی ارز دیجیتال است، حدود ۱۴ میلیارد دلار است.

حجم معاملات مبادلات ارزهای دیجیتال در مقاطعی از حجم بازارهای سهام داخلی کشورهایی مانند ایتالیا، فرانسه، هلند، بلژیک، ایرلند و پرتغال فراتر رفته است.

این نشان می دهد که پلتفرم های مذکور مراحل اولیه خود را پشت سر گذاشته و آماده رشد بیشتر هستند.

به طور کلی، برخی از صرافی های ارز دیجیتال از تفاوت بین قیمت خرید و فروش ارز دیجیتال به عنوان کمیسیون خدمات خود استفاده می کنند و برخی دیگر مانند پلتفرم های معمولی، هزینه ثابتی را به عنوان کارمزد برای خدمات خود دریافت می کنند.

در دسته اول که اکثر پلتفرم های ایرانی در آن قرار دارند طرف معامله بورس است و در دسته دوم بورس واسطه خریدار و فروشنده است.

البته یکی از دلایل رشد صرافی فوق الذکر نوسانات شدید ارزهای دیجیتال است. اگرچه این نوسانات در روند نزولی دردناکتر است، اما توجه سرمایه گذاران را به خود جلب کرده و اهرم های زیادی در بازار ایجاد کرده است.

نوسانات سریع قیمت روزانه ارزهای دیجیتال هم ریسک بیشتری را برای سرمایه گذاران ایجاد می کند و هم می تواند فرصت خوبی برای کسب درآمد برای آنها باشد.

از سوی دیگر، بازارهای ارزهای دیجیتال و بسترهای معاملاتی غیرمتمرکز هستند و کاربران می توانند در ۲۴ ساعت شبانه روز و ۷ روز هفته روی آن معامله کنند.

یکی از مهمترین مزیت های پلتفرم های مذکور این است که برخلاف بازارهای بورس و کالا، معاملات مربوط به آنها به صورت فیزیکی و در مکان ثابت انجام نمی شود.

علاوه بر این، تراکنش های ارز دیجیتال را می توان بین افراد مختلف و مکان های مختلف در سراسر جهان انجام داد.

در حال حاضر امکان خرید آنلاین کالا و خدمات با استفاده از ارزهای دیجیتال نیز وجود دارد و کاربران برای این کار نیازی به افشای هویت شخصی خود ندارند.

در دنیای دیجیتالی که مردم دائماً نگران سرقت اطلاعاتی مانند شماره حساب خود هستند، صرافی‌های ارز دیجیتال توانسته‌اند تا حد زیادی از حریم خصوصی کاربران خود محافظت کنند.

این پلتفرم ها از معیارهای خاصی برای احراز هویت استفاده می کنند تا ریسک مالی خود را برای کاربران یا مشتریان خود کاهش دهند و هویت صاحبان کیف پول را تا حد امکان ناشناس نگه دارند.

یکی از بزرگترین مزیت های صرافی های ارز دیجیتال این است که واسطه ها و موسسات مالی را در تراکنش ها دخالت نمی دهند و در نتیجه هزینه های تراکنش را برای کاربران کاهش می دهند.

این ویژگی ممکن است به ویژه برای کاربرانی که به سیستم های سنتی به دلیل فساد بی اعتماد هستند جذاب باشد. با این حال، صرافی‌های ارزهای دیجیتال هنوز با چالش‌های مهمی روبرو هستند.

از آنجایی که این پلتفرم‌ها برای انجام تراکنش‌ها به بلاک چین و اجماع اثبات سهام یا اثبات کار متکی هستند، قبل از ایجاد زیرساخت‌های لازم، تعداد و سرعت تراکنش‌های آن‌ها نمی‌تواند با تراکنش‌های مربوط به ارزهای فیات مانند دلار رقابت کند.

علاوه بر این، به عنوان یک فناوری جدید، ارزهای دیجیتال هنوز به طور کامل توسعه نیافته اند و ممکن است در برابر حملات هکرها آسیب پذیر باشند.

به عنوان مثال می توان به صرافی Crypto.com اشاره کرد که کمتر از یک سال پیش هکرها توانستند ۴۸۳۶.۲۶ اتریوم، ۴۴۳.۹۳ بیت کوین و حدود ۶۶۲۰۰ دلار را از حساب مشتریان خود خارج کنند.

پرداختن به این چالش ها مستلزم به روز رسانی مداوم زیرساخت های امنیتی و استفاده از اقدامات امنیتی پیشرفته سایبری است که فراتر از اقدامات مورد استفاده در بانکداری سنتی است.

شایان ذکر است که صرافی‌های ارز دیجیتال نیز با برخی چالش‌های قانونی دست و پنجه نرم می‌کنند.

مقامات دولتی در اکثر کشورها با سؤالات چالش برانگیز در مورد ماهیت و مقررات ارزهای دیجیتال روبرو هستند. زیرا برخی از قسمت های این سیستم و خطرات مرتبط با آن تا حد زیادی ناشناخته هستند.

بسیاری از کشورها نگرانند که نتوانند تمام تراکنش های مربوط به مبادلات ارز دیجیتال را کنترل کنند.

بسیاری از بانک‌های مرکزی نیز نگران این هستند که پلتفرم‌های معاملات ارزهای دیجیتال به محل معاملات مجرمان تبدیل شوند.

چیزی که آنها متوجه نمی شوند این است که مجرمان مالی اغلب از راه خود برای دور زدن پلتفرم های تجاری قانونی و انتقال دارایی های دیجیتال خود از طریق صرافی هایی که از سیاست های احراز هویت استفاده نمی کنند، تلاش می کنند.

مجرمان عمداً به دنبال صرافی هایی هستند که می دانند به آنها امکان می دهد به طور یکپارچه بین ارزهای فیات و دارایی های دیجیتال خود حرکت کنند.

هنگامی که آنها به دنبال سرمایه گذاری یا فعالیت هایی مانند پولشویی هستند، اغلب به دنبال صرافی هایی هستند که در حوزه های قضایی پرخطر واقع شده اند و تنظیم نشده اند.

در نتیجه برخلاف تصور قانونگذاران، عدم اصلاح قوانین مربوط به مبادلات ارز دیجیتال نه تنها مشکل را حل می کند، بلکه مشکلات بیشتری را نیز ایجاد می کند.

به طور کلی، کاربران باید قبل از انتخاب صرافی ارز دیجیتال مورد نظر خود، ابتدا به عملکرد و مسائل امنیتی توجه کنند.

امکان معامله اکثر ارزهای دیجیتال، داشتن نقدینگی لازم، استفاده از سیاست های مربوط به احراز هویت، سهولت استفاده و در دسترس بودن صرافی در کشور کاربران از دیگر عوامل مهم در انتخاب صرافی ارز دیجیتال است.

عصر اقتصاد