جی! انسولین و گلوکز قند خون را تنظیم می کنند؟ – مشاوره تغذیه سیار


جی! انسولین و گلوکز قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون تولید می کند. هر دو هورمون نقش کلیدی در تنظیم سطح قند خون دارند. اگر سطح هریک از این هورمون ها بیشتر یا کمتر از حد انتظار باشد ، سطح قند خون ممکن است افزایش یا کاهش یابد. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد وضعیتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت می ماند. هنگامی که قند خون بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری تولید می کند. هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکز را برای افزایش قند خون آزاد می کند. این تعادل به تامین انرژی کافی برای سلول ها کمک می کند ، در حالی که از آسیب عصبی که می تواند ناشی از سطح بالای قند خون باشد جلوگیری می کند.

این مقاله عملکردها و فرایندهای انسولین و گلوکز و همچنین اثرات آن بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکز و قند خون

انسولین و گلوکز بر سطح قند در بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به قند تبدیل می کند که یک قند ساده است.گلوکز به عنوان یک منبع مهم انرژی عمل می کند.

سطح قند خون ، اندازه گیری نحوه استفاده بدن از قند است.

اینها در طول روز متفاوت است. با این حال ، در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکز این سطوح را در محدوده خوبی حفظ می کنند.

هنگامی که بدن قند کافی را تبدیل نمی کند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلولها در جذب قند کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلولهایی را که به شدت به قند نیاز دارند آزاد می کند.

هنگامی که سطح قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکز آزاد می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند گلوکز ذخیره شده را آزاد کند ، که باعث افزایش قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده در ترشح هورمون انسولین و گلوکز نقش دارند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه از سلول ها است. چندین نوع سلول در لوزالمعده و همچنین سلول های بتا که انسولین تولید می کنند و سلول های آلفا که گلوکز را آزاد می کنند وجود دارد.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلول ها برای تامین انرژی به قند نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد تا گلوکز به سلول ها برسد. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های سراسر بدن متصل می شود و انسولین به قند کمک می کند تا وارد سلول ها شود.

سطوح پایین انسولین به طور مداوم در بدن در گردش است. وقتی قند خون بالا باشد ، سیگنال های انسولین به کبد منتقل می شود. کبد قند را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون کبد را هدایت می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و سطح قند خون را به حالت طبیعی بازگرداند.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به عضلات کمک می کند تا پس از آسیب بهبود یابند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین وقتی سطح انسولین پایین است ، ماهیچه ها نمی توانند به درستی بازیابی شوند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد برای تامین انرژی سلول ها در طول قند خون پایین ، ذخیره می کند. خوردن و خوردن ضعیف می تواند قند خون را کاهش دهد. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و هنگام خواب ثابت می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکز آزاد می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و قند را در جریان خون افزایش دهد.

انسولین و گلوکاگون در آن چرخه کار می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند ، که باعث کاهش قند خون می شود.

سطح عالی قند خون

عوامل مختلفی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می تواند سطح قند خون را افزایش یا کاهش دهد. دوز توصیه شده برای سطح قند خون میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم / دسی لیتر) است. سطح مطلوب قند خون به شرح زیر است:

چه زمانی

سطح قند خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

فرد بدون دیابت: 100

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا خوردن

فرد بدون دیابت: کمتر از 140

افراد مبتلا به دیابت: کمتر از 180 نفر

هنگام خواب

فرد بدون دیابت: 120

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C اندازه گیری است که تصویری از قند متوسط ​​را برای مدت طولانی نشان می دهد. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد بدون دیابت کمتر از 6 درصد باشد.

سطح قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون هیچ تأثیر فوری ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خون بالا یا پایین دارند.

قند بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند قند اضافی را حذف کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی زیاد همراه با تکرر ادرار: هنگام تلاش برای کنترل قند خون ، کلیه ها دچار کم آبی می شوند و احساس تشنگی زیادی می کنند.
  • احساس گرسنگی شدید: قند خون بالا باعث نمی شود احساس گرسنگی مستقیم کنید. با این حال ، انسولین پایین اغلب باعث گرسنگی و افزایش قند خون می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

  • کاهش وزن با خستگی و خستگی مداوم همراه خواهد بود
  • سرعت بازیابی کند است
  • تحریک و خشک شدن پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، تغذیه نامناسب ، برخی داروهای دیابت و سایر شرایط سلامتی می تواند سطح قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • ضربان قلب سریع
  • ضعف
  • خارش ، به ویژه در زبان ، لب ها ، دست ها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • انقراض
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند باعث شوک یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین غیرمولد شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در کنترل قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت شیرین کودکان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی بدن به سلول های بتا تولید کننده انسولین در لوزالمعده است.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی دارند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند از گلوکز زیاد در خون خود استفاده کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن ایجاد می شود.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن قادر به تولید انسولین کافی نیست یا قادر به استفاده صحیح از انسولین نیست.

دیابت قندی

دیابت نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت ، که به نوزاد در حال رشد کمک می کند ، می تواند توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود که علائم آن شبیه دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 است.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 نیاز به نظارت بر سطح انسولین خود و کنترل قند خون خود از طریق تغذیه و ورزش منظم دارند.

مترجم: بازداشت حمیدرضا ناجی

منبع:

درمان امروز

دیدگاهتان را بنویسید