فضای مجازی چیست و اتکا به آن چه پیامدهایی دارد؟


وقتی دیوارهای خانه فرو می ریزد، سقف نگه نمی دارد و افراد داخل خانه فرو می ریزند. حال اینکه علت بی توجهی صاحب خانه به مقاوم سازی باشد یا گودبرداری توسط همسایه یا زلزله یا سیل، در اصل ماجرا فرقی نمی کند. خانه ویران شده است. بین آوار و آوارا فقط رابطه آوایی و الفبایی نیست، دومی نتیجه اولی است. وقتی خانه ای آواره می شود، ساکنان خانه آواره می شوند. باز هم، این فقط یک رژیم خاص برای چهار دیواری نیست. به عنوان مثال آورده ایم تا موضوع حاصل از تعداد کلمات به ذهنمان نزدیک شود و ما را به فکر وادار کند. ما خانه رسانه های رسمی خودمان در حال فروپاشی هستیم و آواره خیمه ها و لانه های فضای مجازی هستیم.
ما به این واقعیت توجه نمی کنیم که آنها سازه هایی هستند که توسط دیگران ساخته شده اند تا تظاهر به خیرخواهی کنند و بی سر و صدا ظهور و توسعه قدرت نرم خود را جشن بگیرند. جشنی که قربانی آن افکار عمومی خواهد بود که – ناآگاهانه – هر خبری را می پذیرند. خبری که گاهی بر اساس مهندسی خاص کلمه به کلمه رمزگذاری می شود. رمزهای آن در ذهن و آگاهی ما باز می شود تا راه را برای یافتن حقیقت مسدود کند. واقعیت این است که امروز رسانه های رسمی – به هر دلیلی – نفس خود را از دست داده اند. مثل خانه ای است که آجر به آجر تکه تکه شده است.
مقامات به جای بازسازی آن سازه های قدیمی، صمیمی و قابل اعتماد، به پناهگاه ها و چادرها پشت کرده اند. آنها همچنین درک نمی کنند که زندگی در سایه یک غریبه با همسایه ای که هویت ما را به گروگان بگیرد، نمی آید. آنچه این روزها در فضای مجازی موج می زند و به ساحل اذهان عمومی می زند، بیش از آن که نشان از قدرت رسانه های تعاملی و فراگیر داشته باشد، نشان از انحطاط رسانه های رسمی و شناسنامه دار است. گاه دلیلی که مقامات زیر پای رسانه ها پیدا می شوند. کسانی که فکر می کنند در صورت ضایع شدن حقوقشان هیچکس از رسانه های رسمی انتقاد نمی کند. نمیدانند این جدید که به مدد اخبار جعلی و باج نویسی ساخته شده، یقه اش را خواهد گرفت و نه با انتقاد، بلکه با تخریب به دیوارش خواهد زد. آقایانی که عرصه روزنامه ها را به انحاء مختلف تنگ کرده اند و روزنامه نگاران واقعی و متعهد فردا و حتی امروز گرفتار روزنامه شب خواهند شد که نه تنها عرصه را تنگ می کند بلکه عرصه حقایق را در فضای مجازی تنگ می کند. نمی خواهم بگویم نه می شود این فضای جدید را محدود کرد و نه باید به این نویسنده اعتماد کرد. یادآوری می‌کنم که رسانه‌ها و نویسندگان معتبر و دارای سوابق حرفه‌ای و موثق باید با کار حرفه‌ای، صادقانه و وظیفه‌شناسانه از ورود اخبار جعلی جلوگیری کنند. قطعا اگر حوزه با افراد حرفه ای همراه شود، خبر تولید می شود، چیزی از قلم نمی افتد. از طرفی جامعه آنچنان از بمباران دروغ رنج نمی برد. متولیان باید در کار رسانه های حرفه ای هوشیار و کوشا باشند تا اطمینان حاصل کنند که این امر باعث برهم زدن آرامش عمومی نمی شود. مسئولان بدانند و ما اصحاب رسانه بدانیم که انفعال، کناره گیری و خودباوری قلمی برای تیز کردن تیغ ​​رسانه های دشمن نیست. رسانه ای که به درون ما می رسد، ما را چشمک می زند، کور می کند. بیایید امروز هوشیار باشیم تا فردا از ما فرار نکند.

عباس محمدیان