مخاطب غرق در «نور سیم های شب» / زیارت امیر (ع) – تئاتر آنلاین


دکترای ارتباطات و مهدی کسفی استاد دانشگاه معتقد است نمایش «روشنا شب تار» که این روزها در بوستان ولایت روی صحنه می رود، مخاطب را در خود فرو برده است.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش میدانیروشن شب تار» که هر شب عید قربان (یکشنبه ۲۸ تیرماه) از ساعت ۲۰ شب در منطقه بستان استان تهران برگزار می شود، داستان حضرت امیرعلی را قبل و بعد از تاریخ ولایت اسلام روایت می کند.

این نمایش به کارگردانی حسن بژرا و تهیه کنندگی علی اسماعیلی ساخته شده است. “روشن قیر لاشه” تولید سازمان هنری اوز مدیا با بنیاد فرهنگی رودکی که زیر نظر موسسه هنری رسانه ای سیمای قوگنوس اداره می شود، مشارکت دارد.

دکتر مهدی کسفی استاد ارتباطات و دانشگاه از بینندگان نمایش میدانیروشن در یادداشتی به این اثر نمایشی تار شب پرداخته شده است.

در این یادداشت آمده است:

“تئاتر”روشن «شب تار» یک تئاتر ۲۷۰ درجه است و همانطور که از نامش پیداست، داستانی از نیروهای متضاد دوگانه تاریکی-نور، منطق-جهل و خیر-شر در طول تاریخ بشریت است که بر اساس فلسفه تاریخ دوگانه است. و باور اساطیری ایرانیان مبنی بر اینکه تحول تاریخ نتیجه تعامل و مبارزه نیروهای خیر و شر است (دوان و همکاران فرحداران) بدانند. محور نیروهای خیر در این داستان، همانطور که در روایات تاریخی اسلامی آمده است، پیامبران خدا و نیروهای شر در این داستان، شیطان و یاران انسانی و مخفی او و فاتح نهایی جبهه ایمان هستند.

نکته اصلی در هنر تئاتر ایجاد ارتباط معنادار و عاطفی با مخاطب در فرم و محتوا است. این لینک یک اثر هنری را تحت عنوان درام نشان می دهد. در تئاتر تماشاگر حضور مستقیم و بی واسطه دارد و اتفاقات مستقیماً جلوی چشم او می افتد. این حضور در تعامل متقابل، انرژی حاکم بر تئاتر را به جلو می راند. تئاتر”روشن شب تار» در مدیریت هیجانات و هیجانات مخاطبان موفق است.

با این حال در داستان ها طول داستان های مذهبی که تئاتر نامیده می شود برای مخاطب آشناست و این آشنایی در نگاه اول کار را برای بازیگران سخت می کند، با این حال شور و شوق تماشاگر در محدوده عشق (مؤمنان) و نفرت به خوبی مدیریت می شود. پیروان شیطان) به ویژه با مخاطب اعتماد و پیوند قلبی خواهند داشت. این امتیاز برگ برنده این تئاتر محسوب می شود. که در طول در تئاتر شخصاً دیده ام که در بسیاری از وقایع تاریخی مربوط به امیرالمومنین علی (علیه السلام) تماشاگران شروع به تشویق کردند. یعنی غوطه ور شدن و درگیری ذهنی مخاطب با داستان.

مخاطبان

از نظر فنی ممکن است سناریو بداهه و پیش پا افتاده باشد و گاهی برای مخاطب قابل پیش بینی باشد، اما بار اصلی مدیریت هیجان تماشاگر بر دوش جلوه های ویژه موجود در تئاتر است.

در کنار تاکید نمایشی تئاتر بر عشق و علاقه تماشاگران به شخصیت بی نظیر امام علی (علیه السلام)، تاکید نمایشی در این تئاتر، با ارزش می افزاید موسیقی و نور نقش اصلی را در این تئاتر و به عنوان تاکید دارد نمایشی عواطف و احساسات مخاطب را تشدید می کند. هر صحنه ای که در مقابل چشمان بیننده قرار می گیرد مانند یک عکس رنگی است.

هنر آیینی را با کار فرشچیان می شناسیم: رنگارنگ و خیالی. طراحان در این تئاتر صحنه را با نور رنگ آمیزی کرده اند و بدین ترتیب قاب هایی تخیلی، نقاشی شده و جذاب خلق کرده اند. این ترتیب، خواه آگاهانه یا ناآگاهانه، در زمینه بینامتنی برای مخاطب آشناست. من به هر کسی که قصد دیدن این تئاتر را دارد توصیه می کنم تلفن همراه خود را در جیب خود نگه دارد: آنچه می بینید احساسی تر و سرگرم کننده تر از آنچه در تلفن همراه خود ضبط می کنید است!

مخاطبان

غوطه ور در این تئاتر شما با یک تئاتر ۲۷۰ درجه روبرو هستید. تئاتر را در سه جهت (جلو، چپ و راست) می بینید. انگار صحنه تئاتر شما را احاطه کرده است و برای دیدن تئاتر در برخی صحنه ها باید سرتان را به چپ و راست بچرخانید. این تنظیم برای تئاتر است شدنی این برای بسیاری از رسانه های دیگر غیرممکن است.

طراحان به خوبی از فضا برای غرق کردن مخاطب استفاده کرده اند. گاهی پرده بسته می‌شود و گاهی باز می‌شود، مخاطب با دیدن سازه‌ای عظیم در مقابل خود تعجب می‌کند که چگونه این سازه عظیم در این مدت کوتاه وارد صحنه شده است. شما در این تئاتر، با هم یک پروژه شما با عالی روبرو هستید. هم پشت صحنه و هم جلوی صحنه. با این حال، برخی از فضاسازی بحرانی است یکی از نقدها این است که داستان ها از نظر بصری چشم مخاطب را یکسان می کنند. از رشادت های حضرت علی (علیه السلام) زیاد شنیده ایم اما ندیده ایم. هر کدام از ما نظر خود را داریم. این تئاتر برای ما تصاویری خلق می کند و داستان هایی را روایت می کند که ما شخصاً آن را احساس می کنیم. بدنت می بخشد البته در برخی صحنه ها مثلا راه رفتن در خیبر کنایه ای بی مورد شکل گرفته است.

بالاخره تئاترروشن شب تار» با چشمانش سرو اثر همان تئاتری است که تو را غرق می کند، تخیلاتت را رنگ می کند و تو واقعه را به صورت دیالوگ می بینی: «ادای احترام به شاهد بارین، نمونه اعلای خداوند در زمین، ربوده کننده غم از چهره مُهر رسولان، امام مؤمنان، در برابر بهترین نعمت علی مسلمین».