همه باید کار پرمخاطره «حسین کیانی» – تئاتر آنلاین را تماشا کنند


به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی مطبوعات و رسانه های نمایش پروین، مجید سرسنگی گفت: در ابتدا باید از زحمات فوق العاده حسین کیانی و گروه خوب برای نمایش پروین تشکر کرد.

با خوشحالی از سالن بیرون می روم چون فکر می کنم چیزی به من اضافه شده و تجربه خوبی برای تماشاگران است و فکر می کنم سایر تماشاگران هم همین تصور را دارند.

کار در حوزه شخصیت های تاریخی کار سختی است. خلق شخصیت بدون وجود خارجی و مبادله طبیعتاً ذهنیت و انتظار بیننده را ندارد. اما وقتی صحبت از بازتولید و سرگرم کردن شخصیت های تاریخی در تئاتر می شود، کار بزرگی دارید چون مخاطب از قبل شخصیت را می شناسد، انتظاراتی دارد و باید به نوعی داستان را روی صحنه ای ارائه کنید که مخاطب آن شخصیت و اتفاق را بپذیرد. آن را به عنوان رویداد اصلی دست کم نگیرید.

به نظرم تخصص کارپوین این بود که نه تنها از شخصیت اصلی و اتفاقات تاریخی عدول کرد، بلکه چیزی به آن اضافه کرد و یک بار دیگر خود مخاطب، از زاویه ای بسیار هنرمندانه و هوشمندانه، با شخصیت بزرگ تاریخ. ادبیات ما، پروین، مقدمه.

به گفته سرسنگی بازی ها خوب بود و هماهنگی خوبی در ترکیب صحنه وجود داشت. قبلا هم گفته بودم که به کار آقای کیانی علاقه دارم و کارهای ایشان را دنبال می کنم و خوشحالم که این فرصت را پیدا کردم که یکی از مخاطبان پروین باشم.

سرسنگی گفت: اولاً اینکه مدت زیادی در تئاتر حضور داشته باشید، غیر معمول نیست. حتی در عصر مدرن، خیلی ها معتقدند مخاطب ۹۰ دقیقه بیشتر حوصله اش سر نمی رود، ما در دنیا تئاترهایی داریم که شبانه روز دوام می آورند. اما باید اعتراف کنیم که تئاتر حرفه ای و پرداختن به چنین موضوعاتی نیاز به زمان خاص خود دارد، حالا ممکن است حوصله مخاطب کمتر شود و بخواهد در مدت کوتاهی چیزی را ببیند، اما به عنوان یک تجربه شخصی، اجرا. از حرف پروین راضی نشدم. شاید اگر کار کوتاه بود نمی توانستیم به این زیبایی و به این گستردگی درباره این شخصیت مهم تاریخ ادبیاتمان صحبت کنیم.

اما زمان بحث سلیقه ای است و بستگی به نوع کار دارد. فکر می‌کنم همه کارگردان‌های دیگر بودند و او می‌خواست این کاراکتر را انتخاب کند، شاید کمتر از این دقایق نتواند کار کند.
اما چه کسی می آید و پروین را ملاقات می کند؟

مجید سرسنگی در ادامه سخنان خود افزود: همه از جمله نسل جوان باید پروین را در سالن اصلی تئاتر تهران روی صحنه ببینند. آرزو می کنم ارائه پروین در فصل آینده برای دانش آموزان مشاهده شود. انتقال این فرهنگ به کسانی که چنین آثاری را ندیده اند مهم است.

به نظر من رفتن به داستان پروین برای آقای کیانی کار بسیار پرخطری بود. او کمی با آثار دیگر متفاوت است. زیرا ممکن است چنین چیزهایی مورد پسند نباشد. اما در بحث انتقال فرهنگ چاره ای نداریم جز اینکه گذشته تاریخی و فرهنگی خود را نادیده بگیریم و یکی از لذت هایی که قبل از آمدنم برای دیدن کار داشتم این است که هنرمند خوبی مثل حسین باشم. کانیه با چنین مشکلی مواجه شده است. امیدوارم الگویی برای سایر هنرمندان فعال در عرصه های تجسمی، نمایشی و اجرائی اعم از مستقیم و فنی باشد و به موضوعات مشابه بپردازند و از طرفی فکر می کنم در سیستم های پشتیبانی فرهنگی. کشور باید از چنین کارهایی حمایت کند و بداند که پیوستن به گروهی مانند پروین مانند هیچ شغل دیگری نیست که از ابتدا افراد را جذب کند. بنابراین برای دیدن این آثار در مقیاس بزرگتر به حمایت بیشتری نیاز است.
امیدوارم هر چه بیشتر این اثر دیده شود و امیدوارم نمونه این کار بیشتر از حسین کیانی تکرار شود.