پنج استراتژی کلیدی بانکی برای سرمایه گذاری در شرایط رکود


در ظاهر، به نظر می‌رسد که صنعت خدمات مالی در موقعیت خوبی برای زنده ماندن از همه‌گیری کرونا قرار دارد و با ابتکارات و سرمایه‌گذاری‌های جدید در زمینه تحول بانکداری دیجیتال پیش می‌رود.

در مقابل، منحنی بازده معکوس، افزایش نرخ بهره، تورم بالا و عدم اطمینان فزاینده پس از تهاجم روسیه به اوکراین، ثبات و چشم انداز رشد صنعت را تهدید کرده است.

رکود بلندمدت می تواند به همه بخش ها، از جمله بانک های سنتی، شرکت های فین تک، بازیگران پرداخت و رقبای فنی عمده ضربه بزند.

در گذشته، زمانی که اقتصاد در بحران بود، واکنش همه صنایع اغلب کاهش هزینه ها و افزایش بهره وری بود. سوال این است که آیا این استراتژی هنوز راه حل خوبی است؟

در همین حال، صنعت بانکداری اکنون به دنبال تحول دیجیتال است.

در مواقع عدم اطمینان که آینده نامشخص است، مدیران اغلب تصمیمات کوتاه مدتی می گیرند که بر استراتژی بلندمدت تأثیر منفی می گذارد.

این موارد شامل کاهش گسترده سرمایه گذاری در فناوری، نوآوری، استعداد، نوسازی سازمانی و تجربه مشتری است.

با توجه به اینکه بسیاری از مؤسسات مالی در بحبوحه تغییرات عمده در مدل کسب و کار هستند، کاهش هزینه باید استراتژیک تر باشد و سرمایه گذاری باید در مناطقی با ارزش بلندمدت بالاتر بازسازی شود.

در زیر پنج استراتژی مهم آورده شده است.

افزایش سرمایه گذاری در تحول بانکداری دیجیتال

مؤسسات مالی در سراسر جهان احساس می کنند که باید تلاش گسترده و پایداری برای تأثیرگذاری بر سرمایه گذاری در توسعه فناوری بانکداری دیجیتال، داده ها، تجزیه و تحلیل، منابع انسانی و اتوماسیون سازمانی وجود داشته باشد.

فرهنگ سنتی، ساختار کار و مدل‌های تجاری موجود نیز باید تغییر کند تا “واقعیت جدید” در بانکداری را منعکس کند.

علیرغم این نیاز گسترده، مطالعات اخیر در روزهای کاری نشان داده است که تلاش‌های تبدیل دیجیتال از سال ۲۰۲۰ کاهش یافته است و مدیران در تلاش هستند تا ببینند آیا نرخ تغییر در طول همه‌گیری کرونا در بلندمدت پایدار است یا خیر.

بررسی مسائل خارج از خدمات مالی نشان داد که از هر ده مدیر اجرایی خدمات مالی، حدود شش نفر (۵۸ درصد) انتظار دارند سرعت تبدیل دیجیتال کاهش یابد یا انتظار می رود در آینده کاهش یابد.

حتی با وجود رکود فعلی، شکافی بین رهبران و پیروان تحول دیجیتال ایجاد کرده است.

بر اساس گزارش Workday، بیش از نیمی (۵۲٪) از مدیران در صنایع مختلف گفتند که شکاف بین محل کسب و کار فعلی آنها و شیوه رقابت آنها افزایش یافته است.

برای پر کردن این شکاف و جلوگیری از گسترش آن، سازمان‌ها باید رویکردی فعال برای ایجاد تبدیل‌های دیجیتال داشته باشند.

اینها شامل دموکراسی سازی داده ها، بهبود تجزیه و تحلیل، بهبود فناوری، اتوماسیون اداری، بهبود مهارت های کارکنان و توسعه فرهنگ است.

موسسات مالی برای اینکه بتوانند ارزش تبدیل دیجیتال را ایجاد کنند، باید با سرعت یا مقیاس مورد نیاز برای ارائه نتایج مورد نیاز خود در طول رکود به جلو حرکت کنند.

مؤسسات مالی موفق باید با ارزش‌ترین فرصت‌ها را برای تحول بانکداری دیجیتال شناسایی کرده و برنامه‌های خود را برای تغییر در زمانی که سایر مؤسسات عقب مانده‌اند، اجرا کنند.

افزایش اتوماسیون برای بهبود کارایی عملیاتی

بیشتر فعالیت های حمایتی در بانک ها و اتحادیه های اعتباری بیش از چهار دهه پیش شکل گرفت. علاوه بر این، تلاش‌های اولیه برای مدرن‌سازی فرآیندهای موجود بیشتر بر دیجیتالی کردن کار مبتنی بر کاغذ متمرکز شده‌اند و دفاتر پشتیبانی برای تبدیل شدن به یک سازمان دیجیتال دیجیتال اولویت‌بندی نشده‌اند.

موسسات مالی در آینده شاهد نتایج سرمایه گذاری برای بهبود کارایی عملیاتی خواهند بود. اکنون زمان استفاده از فناوری برای دفع زباله، اتوماسیون صنایع دستی و سرمایه خالی است.

سرمایه‌گذاری در اتوماسیون فرآیند روباتیک (RPA) و سایر فناوری‌های پیشرفته می‌تواند بدون توجه به وضعیت اقتصادی، بهره‌وری را بهبود بخشد و نتایج سریع‌تر و کارآمدتری را با هزینه کمتر نسبت به جریان‌های کاری موجود یا برون‌سپاری سنتی ارائه دهد.

علاوه بر این، بهبود روش‌های پشتیبان‌گیری می‌تواند خطاها را کاهش دهد و زیرساخت بانک یا اتحادیه اعتباری را بهتر برای آینده آماده کند.

با نگاه به آینده، اتوماسیون فرآیند به کارمندان اجازه می دهد تا بر روی وظایف مشتری محور با ارزش بالا تمرکز کنند تا تجارب مشتری را افزایش دهند.

سیستم‌های اتوماسیون فرآیند روباتیک پیشرفته می‌توانند ایده‌هایی درباره نیازهای مشتریان شما ارائه دهند و فرصت‌های بیشتری را برای بهبود فرآیند به شما بدهند.

سرمایه گذاری در فناوری مدرن

در زمانی که وضعیت اقتصادی آینده نامشخص است، سرمایه گذاری در فناوری مدرن می تواند برای مؤسسات مالی مخاطره آمیز باشد.

اما هنگامی که رکود معکوس می شود (یا حتی در دوران رکود)، مشتریان انتظار دارند که سازمان شما به محصولات و خدمات نوآورانه و جذاب نوآورانه مجهز شود، همانطور که مشاغل رقابتی و غیر مالی آماده هستند.

شاید اکنون بهترین زمان برای تمرکز بر بانکداری نباشد، اما زمان مناسبی برای ارتقاء ماژول‌های عملیاتی خاص است، زیرا بازگشت سرمایه تقریباً فوری را به همراه دارد.

به عنوان مثال، فناوری که می تواند روند افتتاح حساب جدید یا فرآیند درخواست وام را سرعت بخشد، اغلب یک تجارت جدید را توسعه می دهد. هر فناوری که بتواند عملکرد را بهبود بخشد می تواند مزایای فوری و بلندمدت به همراه داشته باشد.

علاوه بر این، فناوری در طول رکود ارزان‌تر می‌شود، زیرا بسیاری از ارائه‌دهندگان راه‌حل‌های دیجیتال تحت تأثیر سازمان‌هایی هستند که سرمایه‌گذاری‌های فناوری را کاهش داده‌اند.

اکنون ممکن است زمان خوبی برای کاهش هزینه های فناوری برای افزایش خرید سخت افزار و نرم افزار باشد.

علاوه بر سرمایه گذاری در فناوری، موسسات مالی باید در زمان رکود سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه را نیز مد نظر داشته باشند.

این می تواند یک راه عالی برای کنترل اعتماد مصرف کننده و کسب و کار باشد.

گسترش همکاری با شرکت های فین تک

صنعت خدمات مالی تغییرات چشمگیری در ارزش گذاری ها ایجاد کرده است. موسسات مالی سنتی در مقایسه با فین‌تک و بازیگران بزرگ در بخش فناوری بزرگ که بر اساس زیرساخت‌های فناوری دیجیتال ساخته شده‌اند، رشد بسیار کندتری را تجربه می‌کنند.

موسسات مالی سنتی، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازنگری در مدل‌های کسب‌وکار موجود خود دارند تا راه‌حل‌های دیجیتالی جدید را به مشتریان ارائه دهند.

علیرغم افزایش شدید ارزش گذاری فین تک در چند سال گذشته، رکود به این بخش آسیب زده است.

سرمایه گذاری در این بخش به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. اخیراً اعلامیه هایی مبنی بر کاهش انبوه شرکت ها منتشر شده است و برخی از شرکت ها با تمرکز بیشتر بر درآمدزایی (در مقابل سرمایه گذاری خارجی) شروع به بازسازی ساختار کرده اند.

شرکت‌های جدید فین‌تک معمولاً در طول رکود ضعیف می‌شوند، زیرا بسیاری از آنها هنوز سودآور نیستند و در عوض برای پوشش هزینه‌ها به سرمایه‌گذاری‌های پرخطر متکی هستند، زیرا بر رشد سریع تمرکز می‌کنند.

منابع مالی خارجی نیز با کاهش تقاضای مصرف کننده برای برخی راه حل ها و سخت شدن سرمایه گذاران تحت تاثیر قرار خواهند گرفت.

شرکت تحقیقاتی CB Insights در گزارشی گزارش داد که بین سه ماهه آخر سال ۲۰۲۱ تا آغاز سال ۲۰۲۲، سرمایه در حوزه فین‌تک ۱۸ درصد کاهش یافته است.

این رقم به پایین ترین سطح خود از سال ۲۰۱۸ رسیده است. این شرکت بودجه تزریق شده برای صنعت را در سه ماهه اول سال ۲۰۲۲، تقریباً ۲۸.۸ میلیارد دلار اعلام کرد.

با کاهش چشمگیر سرمایه گذاری، تمایل به رشد فین تک به طور مستقیم تحت تأثیر قرار می گیرد.

بسیاری از شرکت های کوچک فین تک (یا شرکت های بزرگ فین تک که هنوز سودآور نیستند) باید به دنبال گزینه های مالی جایگزین باشند.

به راحتی می تواند به عنوان خرید در صنعت ادغام شود.

تغییرات در پویایی بازار فین‌تک، فرصت‌هایی را برای شرکت‌های بزرگ فین‌تک با سرمایه در دسترس، و همچنین موسسات مالی سنتی که به دنبال ارتقای سریع قابلیت‌های دیجیتال خود برای خرید شرکت‌های فین‌تک هستند، فراهم می‌کند.

به گفته مشاوران کرنرستون، بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری (۶۵ درصد) حداقل در سه سال گذشته با فین‌تک شریک بوده‌اند که ۳۵ درصد از آن‌ها در استارت‌آپ‌های فین‌تک سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

مشارکت بانک ها با شرکت های فین تک نیز در سه سال گذشته تشدید شده است. در سال ۲۰۱۹، بانک ها به طور متوسط ​​با ۱.۳ شرکت فین تک شریک شدند.

این عدد در سال ۲۰۲۱ به ۲.۵ افزایش یافته است. به عبارت دیگر، رکود اقتصادی می تواند پتانسیل قابل توجهی برای بانک های سنتی و اتحادیه های اعتباری ایجاد کند تا سرعت و مقیاس نوآوری دیجیتال را از طریق مشارکت فین تک افزایش دهند.

بهبود مهارت ها و اشتغال استراتژیک

به گفته وارکاد، نزدیک به چهار سازمان از هر ده سازمان در صنایع مختلف (۳۸ درصد) فقدان مهارت‌های مرتبط با نیروی کار را بزرگترین مانع برای دستیابی به هدف تحول دیجیتال می‌دانند.

در نتیجه، ۶۸ درصد از این سازمان‌ها کاهش سرعت تبدیل دیجیتال خود را گزارش کردند.

متاسفانه تقاضا برای کارمندان با مهارت های مورد نیاز نیز افزایش یافته است.

با کمبود نیروی کار و هزینه های سرسام آور نیروی کار، بهبود کارایی اولین گزینه در دوران رکود است.

سازمان ها باید بر اتوماسیون تمرکز کنند و فعالیت ها را تجزیه و تحلیل کنند و مراحل غیر ضروری را در مورد نحوه انجام آن فعالیت ها حذف کنند.

فعالیت های توسعه مهارت مانند آموزش مداوم، توسعه مهارت و آموزش متقابل نیز باید دنبال شود.

خبر خوب (برای نتیجه نهایی این مقاله) این است که رکود فعلی ممکن است رشد دستمزدها را کاهش دهد، زیرا بسیاری از شرکت ها در حال کاهش کارمندان و / یا پرداخت دستمزدهای کمتر هستند.

اما بزرگترین تأثیر رکود بر خدمات مالی این بوده است که بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری از نظر استراتژیک فرصت‌های بهتری را به استعدادهای بکر در بخش مالی ارائه می‌دهند.

به این ترتیب آنها می توانند برای رشد آینده آماده شوند.

نتیجه

موسسات مالی که در دوران رکود سرمایه گذاری استراتژیک انجام می دهند، زمانی که بازار به حالت عادی بازگردد، در موقعیت قوی قرار خواهند گرفت.

این مدیران بانک هستند که باید تعیین کنند که چه چیزی برای متحول کردن تجارت در آینده لازم است.

موسسات باید هزینه هر سرمایه گذاری، سختی اجرا، سطح احتمالی و زمان بازگشت سرمایه، ظرفیت داخلی برای پیشبرد سرمایه گذاری و احتمال موفقیت را در نظر بگیرند.

به یاد داشته باشید، ارزش هر سرمایه گذاری در دوران رکود زمانی افزایش می یابد که رقابت متوقف شود یا رقبا عقب نشینی کنند.

مترجم: فرزانه اسکندریان

منبع: